LITERATURA

Ansätze und Tendenzen to 133 numer z serii "Germanica Wratislaviensia". Zbiór ten zawiera lacznie kilkanascie artykulów polskich i zagranicznych autorów. Zakres tematyczny obejmuje literaturoznawstwo, jezykoznawstwo i glottodydaktyke, a takze recenzje wydanych ostatnio prac naukowych oraz sprawozdanie z targów edukacyjnych (didacta 2010). W obszarze literaturoznawstwa na uwage zasluguje przyczynek Moniki Wolting, traktujacy o dwudziestowiecznej liryce natury. Wsród artykulów jezykoznawczych wyróznic zas nalezy prace Artura Tworka, dotyczaca deklinacji przymiotników w jezyku niemieckim w ujeciu polikonfrontatywnym.

Biblioteczka opracowan to znana od kilkunastu lat i stale poszerzana seria wydawnictw poswieconych wszechstronnemu omĂłwieniu lektur szkolnych.Kazdy zeszyt jest w kolorowej okladce, ma wygodny format i przede wszystkim zawiera zebrane wiadomosci, ktĂłre ulatwia Ci przygotowanie do lekcji, powtĂłrzenie materialu przed sprawdzianem czy klasĂłwka, a potem przed matura!
Zeszyty z serii BIBLIOTECZKA OPRACOWAn zawieraja:- informacje biograficzne (zycie i twĂłrczosc autora) - okolicznosci powstania utworu - streszczenie - analize i interpretacje - szczegĂłly teoretycznoliterackie (gatunek, srodki stylistyczne) - bibliografie. A wiec zawieraja wszystko, czego Ci trzeba! O wiele przyjemniej spedzisz lekcje jezyka polskiego, kiedy bedziesz sie czul dobrze przygotowany. Z naszymi publikacjami zrobisz to szybko, latwo i przyjemnie! Zeszyty z tej serii zostaly opracowane przez doswiadczonych pedagogĂłw - nauczycieli jezyka polskiego, dobrze zorientowanych w programach nauczania w gimnazjum i szkole sredniej, znajacych wymagania testu gimnazjalnego oraz matury. Autorzy opracowan to czynni nauczyciele, swietnie znajacy potrzeby uczniĂłw w zakresie jezyka polskiego, umiejacy wskazac zagadnienia, ktĂłrych mozesz sie spodziewac na lekcjach poswieconych lekturze.

Sto lat temu Jan Stanislaw Bystron wypowiadal sie na temat przeobrazen w bobliotekoznawstwie - jak to okreslal - "nowej" biblioteki, odtad zywej, ruchliwej, szeroko otwartej, co literalnie daloby sie wyartykulowac rĂłwniez dzisiaj. Tyle, ze szczegĂłlowy sens tej opinii tlumaczy sie teraz odmiennie,a byc moze za kilka dziesiecioleci bedzie jeszcze inny. Trzeba wiec dopasowywac sie do zmian otoczenia, odpowiednio modyfikujac funkcjonowanie bibliotek, innowacyjnie kierujac ich dzialalnoscia, jak tez nalezy starannie rozpoznac nature nowych form spolecznego komunikowania. Do tego zas moze sie przydac reflrksja zawarta w tej publikacji. Rezultat tej refleksji ma czemus sluzyc. Mianowicie takiemu ksztaltowaniu bibliotecznej dzialalnosci, zeby w rezultacie powstalo COs uzytecznego spoleczenstwu, czego bez biblioteki nie ma. To jest wlasnie biblioteczna wartosc nadana.

Wydawnictwo:Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego , Listopad 2006
ISBN:83-233-2131-0
Liczba stron:138
Wymiary:170 x 240 mm

To ksiazka dla:
- uczniĂłw, ktĂłrzy chcieliby szybciej przyswoic wiedze
- nauczycieli, ktĂłrzy poszukuja skutecznych technik nauczania
- wszystkich, ktĂłrzy pragna rozwijac swĂłj umysl

Zawiera bogaty zestaw cwiczen z wersologii i stylistyki,
przyklady zaczerpniete z najwybitniejszych dziel literatury polskiej i obcej,
cwiczenia opatrzone szczegĂłlowym komentarzem prezentujacym autorskie interpretacje zamieszczonych utworĂłw,
odpowiada programowi akademickiego kursu poetyki.
Podrecznik polecany studentom wszystkich kierunkĂłw filologicznych, szczegĂłlnie polonistom.

Ksiazka jest rozmowa z ortodoksyjnym rabinem, Sacha Pecaricem, poswiecona Torze - najswietszej ksiedze judaizmu. Rabin Pecaric jestautorem pierwszego w historii przekladu Tory na jezyk polski dokonanego wedlug liczacej prawie dwa tysiace lat metody specyficznegotlumaczenia a jednoczesnie wytlumaczenia Tory, czyli wedlug metody targumu.

"""Na stulecie smierci Konopnickiej przygotowano monografie zbiorowa, ktĂłra odpowiada na pytanie: czy twĂłrczosc autorki Roty wytrzymala prĂłbe lat, czy jest to jeszcze twĂłrczosc, ktĂłra daje czytelnikowi cokolwiek innego poza obowiazkowymi wartosciami ideowo-patriotycznymi, w ktĂłre wpisaly ja kanony lektur szkolnych? I okazuje sie, ze tak, ze [...] Konopnicka zaciekawia jako artystka i jako obserwator rzeczywistosci, zaciekawia tak dalece, ze M. Stala w Poslowiu nie waha sie stwierdzic, iz poetka jest gleboko zakorzeniona w wieku XIX, ale i wychyla sie w wiek XX... [...].

Wartosc tej zbiorowej monografii [...] jest niewatpliwa. W aspekcie poznawczym sa tu prace przynoszace nowe ujecia, [...] sa tez - co rĂłwniez jest nowoscia asocjacje tematyczne i obrazowe, o ktĂłrych jeszcze niedawno nikt by nie smial glosno mĂłwic, jak paralele z Cyprianem Norwidem (a to i dla norwidologii jest przydatne...) sa wreszcie tropy w interpretacji utworĂłw poetyckich, reportazy i listĂłw, ktĂłre dla kategorii podmiotowosci i tozsamosci literatury postyczniowej zdaja sie byc nowe i ciekawe, bo prowadza w strony codziennosci ludzkiej, bo lacza egzystencje jednostki ze swiatopogladem zbiorowym, perspektywe zwyklego dnia w ludzkim zyciu ze sprawami narodu i ludzkosci. W aspekcie metodologicznym zasadniczy trzon ksiazki stanowia interpretacje nowej komparatystyki.""
Z recenzji prof. dr hab. Tadeusza Budrewicza"

"Niniejsza ksiazka przyjmuje kulturoznawcze i antropologiczne rozumienie eposu. Zwraca uwage na najbardziej archaiczne zrĂłdla opowiesci epickich, przedstawia ich rozmaite, czesto kontrowersyjne interpretacje, a takze opisuje funkcje, jakie pelnily one w rĂłznych kulturach w momencie powstania i pĂłzniej, przez wieki nieraz burzliwych dziejĂłw poszczegĂłlnych narodĂłw. Czy przypadkiem postac mitycznego herosa nie wywodzi sie z praktyk szamanskich albo rytualĂłw inicjacyjnych? Dlaczego najwazniejsze opowiesci dawnych NorwegĂłw przechowaly sie na Islandii, a DunczykĂłw - w Wielkiej Brytanii? Jak ma sie Pierscien Nibelunga Richarda Wagnera do sredniowiecznej wedrĂłwki ludĂłw? A epika powstajaca w poczatkach historii USA do finskich piesni ludowych? Poznajac eposy w taki sposĂłb, cofamy sie do wlasnych korzeni, by odkryc fundamenty naszej cywilizacji, a takze zblizamy sie do zrozumienia dziejĂłw niekiedy bardzo egzotycznych kultur. Kolejne rozdzialy ksiazki mozna traktowac jako podrĂłz przez kontynenty i epoki, podczas ktĂłrej czasem zatrzymujemy sie gdzies na dluzej, a czasem zerkamy tylko przez uchylone drzwi do kolejnego swiata, ktĂłry byc moze uda nam sie dokladniej zwiedzic przy innej okazji. Najwiecej miejsca poswiecono najslawniejszym eposom przetlumaczonym na jezyk polski, nieco mniej tekstom zachowanym fragmentarycznie i przez to slabo znanym, przy czym obszerna literatura przedmiotu zacheca czytelnika do dalszych poszukiwan."

Podrecznik obejmuje zagadnienia teoretyczne i transkrypcje fonetyczna;
zbudowany na ciekawym materiale jezykowym - utworach literackich, tekstach gwarowych, wypowiedziach obcokrajowcĂłw oraz osĂłb z wadami wymowy.

Kompendium wiadomosci z zakresu fonetyki i fonologii
- zwarty, konsekwentny metodologicznie wyklad
- odniesienie do najnowszych badan eksperymentalnych
- liczne zestawienia i wykresy
- cwiczenia z kluczem
- rejestr cech fonologicznych wszystkich fonemĂłw polskich

Niniejsza publikacja jest pierwszym na polskim rynku wydawniczym syntetycznym ujeciem dziejĂłw literatury rosyjskiej XX w. Jego autorem jest zespĂłl slawistĂłw z PAN, na czele ktĂłrego stoja profesorowie Andrzej Drawicz i Florian Nieuwazny, bezsprzeczn ie jedni z najwybitniejszych znawcĂłw calej wspĂłlczesnej literatury rosyjskiej

Biblioteczka opracowan to seria wydawnicza prezentujaca omówienia problemowe lektur szkolnych adresowane do uczniów szkól srednich i podstawowych. Ksiazki te pozwalaja lepiej zrozumiec utwory literackie i dostrzec ich walory artystyczne. Przeznaczone sa do przygotowania sie do lekcji, a takze jako wygodna pomoc w powtarzaniu wiadomosci.

Pierwsza w nauce polskiej monografia litanii napisana przez literaturoznawce z wykorzystaniem metod poetyki historycznej i teoretycznej. Ksiazka zawiera zwiezla rekonstrukcje genezy litanii w kulturach starozytnych. Doglebnie i wieloaspektowo przedstawia sposĂłb powiazania gatunku z chrzescijanskim obrazem swiata. Bada obecnosc litanii w literaturze polskiej od XI do XXI wieku jako tysiacletni proces przenikania sie elementĂłw religijnych i poetyckich. Opisuje udzial litanii w narodzinach lub rozwoju innych gatunkĂłw literackich (akatyst, credo, godzinki i inne). Metody wersologii uzywa do oceny wplywu litanii na ksztaltowanie sie form wiersza polskiego, zwlaszcza w poezji wspĂłlczesnej (Hartwig, Podsiadlo, RĂłzewicz, Twardowski, Wierzynski, Wojaczek i inni). Porusza charakterystyczne dla kultury polskiej zjawiska nadreprezentatywnosci litanii pisanych przez kobiety (Konopnicka, IllakowiczĂłwna, Kamienska, Szymborska) oraz zawlaszczenia przez poezje nurtu litanii patriotycznych (wzorce litanii Mickiewicza i Ujejskiego). Ksiazka napisana przystepnym jezykiem prezentuje litanie jako forme dynamiczna, wyposazona w bogaty, nadal nie wyeksploatowany potencjal znaczeniowy i artystyczny.

Literatura okresu przejsciowego 1975-1996 to ksiazka o najwazniejszych utworach, pisarzach i wydarzeniach kulturalnych trudnego czasu transformacji ustrojowej w Polsce. Autorka przybliza atmosfere tamtych lat, opisujac m.in. sposoby dzialania cenzury czy rozwĂłj wydawnictw drugiego obiegu. Pomaga zbudowac pelen obraz niedawno minionej epoki, zestawiajac w kalendarium wazne wydarzenia polityczne, spoleczne i kulturalne z datami pierwszych wydan kluczowych utworĂłw oraz informacjami biograficznymi.

W ksiazce tej jest wszystko, co nalezy wiedziec o polskiej literaturze wspĂłlczesnej:
- przemiany artystyczne
- tlo historyczne
- literatura emigracyjna
- debiuty
Bogaty material ilustruja cytaty, analizy wazniejszych utworĂłw oraz zestawienie chronologiczne odnotowujace premiery teatralne i produkcje filmowe.

Wychowanie przez sztuke, prace i ogĂłlnotechniczne ksztalca umiejetnosci potrzebne do tworzenia wizji, przezywania swiata, dzialania praktycznego i przygotowuja do czynnego uczestnictwa w kulturze materialnej i symbolicznej. Prezentowane cwiczenia i zadania poznawcze sluza formowaniu postawy twĂłrczej, tym samym przygotowuja uczniĂłw do dynamicznych zmian w srodowisku i do jego przeksztalcania.

Lew Tolstoj (1828-1910), rosyjski klasyk swiatowej literatury, w latach siedemdziesiatych XIX wieku przezywal egzystencjalny kryzys, rozwazal sens, a wlasciwie bezsens swojego zycia i prawdy szukal w religii, do ktĂłrej wczesniej mial obojetny stosunek. W tym okresie mial juz za soba dwa glĂłwne dziela: "Wojne i pokĂłj" oraz "Anne Karenine". Od kilkunastu lat mieszkal w Jasnej Polanie, cieszyl sie powazaniem i slawa. Nieortodoksyjne eksperymenty z religia doprowadzily do wykluczenia go z Cerkwi, ale nastapilo to dopiero w 1901 roku, na razie zas wynikiem rozmyslan nad sensem zycia stal sie ich zapis w postaci tej "Spowiedzi", dokonany w 1879 i 1882 roku, ale z racji niecenzuralnosci (religijnej) opublikowany dopiero w 1884 roku w Szwajcarii, a w Rosji w 1906. Tolstoj cofa sie do podstawowego "pytania zyciowego" sformulowanego najprosciej, jak to tylko mozliwe: po co zyje i co po mnie zostanie? Dramatyczna opowiesc o poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie, poruszajaco szczera, choc zarazem dzielo pisarza swiadomego swej sztuki, ma uniwersalny sens i przemĂłwi takze do dzisiejszego czytelnika z innej epoki, innej cywilizacji.

Ksiazka Tragizm w "Komedii" Dantego jest prĂłba szczegĂłlowej interpretacji jednego z waznych aspektĂłw poematu wielkiego florentczyka, ktĂłry - jak dotad - nie byl przedmiotem wnikliwszych badan. Dzielo to, mimo struktury narracyjnej, wymyka sie wszelkim prĂłbom przyporzadkowan genologicznych ze wzgledu na tematyke, bogactwo znaczen i relacji komunikacyjnych oraz struktur stylistyczno-jezykowych. Tytul nadany przez Dantego - Comedea - (okreslenie Divina pochodzi od Boccaccia) - i majacy swoje uzasadnienie w swietle sredniowiecznych poetyk, nie wyklucza obecnosci w nim elementĂłw tragicznych. Istotnie Boska Komedia zawiera szereg epizodĂłw, zogniskowanych wokĂłl "wielkich" potepionych z Piekla, ktĂłre tworza swoiste mikrostruktury tragiczne ze wzgledu na sposĂłb uksztaltowania owych postaci, "odgrywajacych" swoje dramaty przed Dantem-pielgrzymem. Analogie pomiedzy nimi a bohaterami greckich tragedii dochodza do glosu na poziomie swiata wartosci, rodzajĂłw konfliktĂłw, koncepcji winy i pewnych elementĂłw narracji owych postaci czy epizodĂłw, ktĂłrych sa protagonistami, jak rĂłwniez ich nacechowania stylistyczno-jezykowego. Jednak dyskurs Dantego-autora, wywierajacy istotny wplyw zarĂłwno na owa rzeczywistosc, jak i na sposĂłb, w jaki dochodzi ona do glosu w wypowiedziach poszczegĂłlnych postaci, dokonuje stopniowego demontazu tego, co tragiczne, znajdujac dlan rozwiazanie w makrostrukturze "komicznej" dziela.